W piątek zakończyliśmy nasze rekolekcje przed nowicjatem. Był to czas wyciszenia, modlitwy i refleksji nad naszym powołaniem na wzór św. Piotra. Po rekolekcjach został nam jeden dzień na ostatnie prace wokół domu, a przede wszystkim na spakowanie własnych rzeczy. Jest to nasza pierwsza przeprowadzka w ramach krótkiej kariery zakonnej. Pozostały ostatnie pożegnania z paniami z kuchni i pralni, a także ze wspólnotą księży. Zjedliśmy pysznego torta orzechowego i dobre lody. To będą nasze słodkie wspomnienia ostatnich chwil spędzonych w domu, gdzie wchodziliśmy cierpliwie w arkana sercańskiego życia. Na ścianie naszej sali rekreacyjnej zawisło pośród innych również nasze małe tablo pamiątkowe. Troszkę z przymróżeniem oka, ale staraliśmy się przecież "wystąpić w dobrych zawodach", jak św. Paweł.

W dniu 14 września 2018 br. o godz. 10.00 w naszym domu prowincjalnym w Warszawie przy ul. Łowickiej 46 Ksiądz Prowincjał będzie przyjmował kandydatów do Zgromadzenia Księży Sercanów.

Zapraszamy wszystkich, którzy odkrywają swoje powołanie do życia zakonnego i kapłańskiego i chcą poświęcić swoje życie Najświętszemu Sercu Pana Jezusa w naszym Zgromadzeniu.

Nasz postulat nieubłaganie dobiega końca. Jeszcze ostatnie porządki wokół domu, ostatnia wyprawa rowerowa do Mełgwii. No i rozpoczynają się rekolekcje na zakończenie postulatu – i przed rozpoczęciem nowego etapu, czyli nowicjatu.

Pierwszy raz mamy przeżyć w milczeniu aż pięć rekolekcyjnych dni. Zapewne nie będzie to łatwe, bo choć w ciągu roku nie brakowało dni skupienia, czy momentów ciszy, to jednak pierwszy raz będzie to poważniejsze wejście w strefę milczenia, modlitwy osobistej na tak długi okres.

Z początkiem sierpnia pojechaliśmy razem z ks. Magistrem na rekolekcje wędrowne dla młodzieży do Gliczarowa koło Bukowiny Tatrzańskiej. Przypadła nam w udziale rola animatorów. Byliśmy odpowiedzialni za prowadzenie powierzonych nam grup oraz pomoc w prowadzeniu rekolekcji. W ramach refleksji rekolekcyjnej rozmawialiśmy z młodzieżą na temat poszczególnych próśb zawartych w modlitwie Ojcze nasz. Natomiast podczas wypraw w góry byliśmy odpowiedzialni za przeprowadzenie przydzielonych grupek poprzez wyznaczone szlaki tatrzańskie.

Po zakończeniu okresu regularnych wykładów i innych zajęć weszliśmy w czas wakacyjny. Jeszcze pod koniec czerwca przeżywaliśmy razem z młodzieżą Sercańskie Dni Młodych, które w Pliszczynie mają swoje miejsce już od 25 lat. Przed ich rozpoczęciem pomagaliśmy na różne sposoby w przygotowaniach do tego wydarzenia, zaś podczas SDM służyliśmy młodzieży i innym gościom swoją pomocą. Mniej więcej od połowy lipca do połowy sierpnia mamy swoje wakacje domowe. Jest to okazja, aby po półrocznej przerwie odwiedzić nasze rodzinne strony, naszych bliskich. Na koniec przerwy wakacyjnej włączymy się jako animatorzy w rekolekcje wędrowne dla młodzieży, które odbędą się w Gliczarowie Górnym. Mamy nadzieję, że będzie to nie tylko czas modlitwy, refleksji, ale też okazja do wędrówek po pięknych szlakach tatrzańskich.

img 6228 thmTuż przed Uroczystością Bożego Serca przedstawiliśmy w naszej zielonej sali od dawna przygotowywany spektakl w języku angielskim „Akcja pod Arsenałem”. Przedstawienie było upamiętnieniem słynnej akcji polskiego podziemia (grupy szturmowej Szarych Szeregów), w której z rąk Gestapo odbity został Janek Bytnar, ps. Rudy. Reżyserem naszej sztuki była pani Monika Ałasa, która uczy nas angielskiego. Inscenizacja była połączona z obrazami i muzyką, historia przeplatała się ze współczesnością. Wydawało się, że we dwójkę nie damy rady zagrać wszystkich ról, ale dzięki wsparciu pani Moniki, pomocy lektora z parafii, Bartka Siedleckiego, a przede wszystkim naszym umiejętnościom aktorskim, pokazaliśmy wszystko, na co nas stać i przedstawienie ucieszyło widzów i nas:). Na widowni nie zabrakło księży z naszej zakonnej wspólnoty oraz pani Ewy Gach, naszej kucharki z córką i siostrzeńcem. Jesteśmy dumni, że w 100. rocznicę odzyskania niepodległości przez naszą Ojczyznę mogliśmy odnowić pamięć o jej młodych bohaterach z lat wojennych.